۲۳اوت ۲۰۲۵- یک مطالعه ی جدید که در نشریه Diabetes & Metabolic Syndrome: Clinical Research and Reviews منتشر شده است، نگرانی ‌هایی را درباره ایمنی الگوهای بسیار محدود غذا خوردن در روز مطرح کرده است. بر اساس این تحقیق که توسط دکتر ویکتور دبلیو. ژونگ و همکارانش از دانشکده پزشکی دانشگاه شانگهای جیاو تونگ انجام شده است، مصرف تمام وعده‌ های غذایی در بازه‌ ای کمتر از هشت ساعت در روز با افزایش قابل‌ توجه خطر مرگ ‌و میر قلبی-عروقی نسبت به الگوی معمول ۱۲ تا ۱۴ساعت غذا خوردن همراه است.

در این مطالعه آمده است: «مدت زمان غذا خوردن کمتر از هشت ساعت با افزایش ۱۳۵ درصدی مرگ ‌و میر قلبی-عروقی مرتبط بود، اما ارتباطی با مرگ‌ و میر کلی یا ناشی از سرطان نداشت.»

این یافته‌ ها دیدگاه رایج درباره مزایای یکپارچه روزه ‌داری متناوب و غذا خوردن محدود به زمان را به چالش می ‌کشد. اگرچه این روش‌ های تغذیه ‌ای در مطالعات قبلی مزایای کوتاه ‌مدتی برای کاهش وزن و بهبود سلامت متابولیک نشان داده ‌اند، اما ایمنی بلند مدت آن ‌ها همچنان نامشخص است.

دکتر ژونگ، نویسنده ارشد این مقاله، اظهار داشت: «مطالعه ی ما با ارائه ی نخستین شواهد در این زمینه نشان می ‌دهد که افرادی که به الگوی غذا خوردن کمتر از ۸ ساعت پایبند هستند، در مقایسه با کسانی که از الگوی معمول ۱۲ تا ۱۴ ساعت پیروی می ‌کنند، بیشتر در معرض مرگ ناشی از بیماری‌های قلبی-عروقی قرار دارند. اگرچه نتایج مشاهده ‌ای ما ممکن است تحت تأثیر عوامل مخدوش ‌کننده ی باقی‌ مانده، قرار گرفته باشد. افراد باید در اتخاذ این الگوی کوتاه‌ مدت برای مدت طولانی (مثلاً چند سال) با هدف سلامت قلب یا طول عمر، بسیار محتاط باشند؛ چرا که هیچ شواهد انسانی برای حمایت از آن وجود ندارد».

محققان داده ‌های ۱۹۸۳۱بزرگسال را که در بررسی ملی سلامت و تغذیه ایالات متحده(NHANES)  بین سال‌ های ۲۰۰۳تا ۲۰۱۸شرکت کرده بودند، تحلیل کردند. پیگیری مرگ ‌و میر تا دسامبر ۲۰۱۹ ادامه داشت. شرکت ‌کنندگان مصرف غذایی معمول خود را بر اساس دو یادداشت غذایی ۲۴ساعته معتبر گزارش کردند. مدت زمان غذا خوردن به دسته‌ های زیر تقسیم شد: کمتر از ۸ ساعت، ۸–۱۰ ساعت، ۱۰–۱۲ ساعت، ۱۲–۱۴ساعت (مرجع)، بیش از ۱۴–۱۶ساعت، و بیش از ۱۶ساعت.

یافته‌ های کلیدی این مطالعه به شرح زیر است:

· پس از پیگیری متوسط ۸٫۱ سال، مدت غذا خوردن کمتر از ۸ ساعت با افزایش ۱۳۵ درصدی خطر مرگ ‌و میر قلبی-عروقی(HR=2.35) نسبت به بازه ۱۲–۱۴ساعت مرتبط بود.

· این ارتباط در گروه ‌های مختلف جمعیتی و در ۱۴ تحلیل حساسیت مختلف پایدار باقی ماند.

· هیچ ارتباط قویی بین غذا خوردن کمتر از ۸ساعت در روز ارتباطی با افزایش مرگ ‌و میر کلی یا سرطان ندارد. حتی همان ارتباط‌ های ضعیف اولیه هم پس از بررسی دقیق ‌تر و در نظر گرفتن عوامل تأثیرگذار، عملاً از بین رفتند.

نویسندگان بر نیاز به تحقیقات بیشتر برای تعیین اینکه آیا افزایش خطر قلبی مستقیماً ناشی از مدت زمان کوتاه غذا خوردن است یا تحت تأثیر عوامل مرتبط مانند کیفیت رژیم غذایی، سبک زندگی و شرایط زمینه ‌ای سلامت قرار دارد، تأکید کردند.

در واکنش به این یافته ‌ها، دکتر آنوپ میسرا، رئیس مرکز Fortis-C-DOC و سردبیر نشریه، نسبت به اتخاذ الگوهای روزه ‌داری شدید هشدار داد و گفت: «این مطالعه به‌ عنوان یک هشدار ایمنی مهم در برابر استفاده روتین از بازه‌ های بسیار کوتاه غذا خوردن عمل می ‌کند. اگرچه روزه ‌داری متناوب می‌ تواند مزایای متابولیکی متوسطی داشته باشد، اما بازه ی کمتر از ۸ساعت نباید به‌ عنوان روشی ایمن برای همه در نظر گرفته شود».

او مکانیسم‌ های زیستی احتمالی این ارتباط را نیز توضیح داد، از جمله افزایش کلسترول LDL، تحریک سیستم سمپاتیک، و بالا رفتن سطح کورتیزول که همگی می ‌توانند خطر قلبی را تشدید کنند. عوامل رفتاری مانند حذف صبحانه و کیفیت پایین رژیم غذایی نیز ممکن است به آسیب بیشتر منجر شوند.

دکتر میسرا توصیه کرد که پزشکان باید رویکردی متعادل و فردی را پیشنهاد دهند. وی پیشنهاد کرد که از بازه‌ های غذا خوردن کمتر از ۸ساعت اجتناب شود، به‌ ویژه برای افراد مبتلا به بیماری قلبی، فشار خون بالا کنترل ‌نشده، دیابت، بارداری، ضعف جسمانی یا اختلالات تغذیه ‌ای. اگر غذا خوردن محدود به زمان در نظر گرفته شود، بازه ۱۰–۱۲ساعت در ساعات اولیه روز ترجیح داده می‌ شود. تأکید بر کیفیت رژیم غذایی، مصرف کافی پروتئین، غذاهای غنی از فیبر، چربی ‌های سالم و پرهیز از غذاهای فراوری ‌شده نیز ضروری است. همچنین نظارت منظم بر فشار خون، پروفایل چربی، قند خون، وزن و علائم جدید توصیه می‌ شود.

او همچنین هشدار داد که در مناطقی مانند هند، که خطر بیماری‌ های قلبی بالا است و روزه‌ داری بدون نظارت پزشکی رایج است، نظارت حرفه‌ ای بسیار حیاتی است. دکتر میسرا خواستار انجام کارآزمایی‌ های تصادفی کنترل ‌شده برای مقایسه بازه‌ های مختلف غذا خوردن و بررسی اثرات آن‌ ها در جمعیت ‌های متنوع، به‌ ویژه در جنوب آسیا شد. تا آن زمان، غذا خوردن محدود به زمان می ‌تواند برای کاهش وزن و بهبود متابولیسم مفید باشد، اما تنها تحت نظارت پزشکی و بدون محدودیت ‌های شدید.

او در پایان گفت: «روزه‌ داری متناوب ابزاری امیدوارکننده، کم ‌هزینه و ساده در رژیم‌ های غذایی ماست، اما شور و اشتیاق برای پیروی از این روش باید با ارزیابی دقیق خطرات همراه باشد. تا زمانی که داده‌ های بلند مدت بیشتری به ‌ویژه درباره پیامدهای مهمی مانند حملات قلبی در دسترس قرار گیرد، روزه‌ داری متناوب باید به ‌صورت فردی، ترجیحاً تحت نظارت، و فقط برای مدت کوتاه انجام شود».

منبع:

https://medicaldialogues.in/diet-nutrition/news/intermittent-fasting-under-8-hours-may-raise-heart-death-risk-by-135-percent-study-finds-153915